fbpx
Društvo

Rajačka narodna škola zdravlja dr Petra Paunovića: Kovid distanca, maske i međuljudski odnosi

FOTO: zajecaronline.com/dr Petar Paunović, učitelj zdravlja

Kovid 19 je udario na same temelje ljudskog društva – međuljudske odnose. I ako govorimo o vraćanju na “novu normalu” posle epidemije, onda je prva stvar povratiti na “novu normalu” – međuljudske odnose.

Odnosno vratiti se na “novu normalu” znači povratiti neke prirodnosti čoveka koje su poremećene tokom epidemije. Te prirodnosti čine stubove biološkog čoveka, života koje su osnove i njegovog društvenog života. U čovekovoj prirodi je da živi u društvu sa drugima, prvo onima u porodici, a zatim i u okolini: u školi, komšiluku, na radnom mestu, među ortacima i pripadnicima političkih partija, u raznim timskim aktivnostima u kojima je to potrebno: u sportu, u raznim udruženjima, između istraživača, u interesnim grupama i dr.

Priroda čoveka je takva da se od samog rođenja počnu fomrirati međuljudski odnosi sa članovima porodice, majkom i ocem, braćom i sestrama, babom i dedom. Tokom detinjstva formiraju se međuljudski odnosi sa vaspitačima i drugom decom koji postaju drugovi i prijatelji. U toku puberteta i adoelscencije, u vreme procesa polne orijentacije formiraju se međuljudski odnosi koji se definišu kao odnosi mladića i devojke, koji postaju osnova ljubavnih odnosa. Znači, bez tog procesa kojeg nazivamo vaspitanjem, ne mogu da se formiraju ljudi, muškarci i žene, bračni partneri, muževi i žene, roditelji, porodica…

Ali kako to može biti ako se to čini sa maskom i na distanci? Nikako! Zato je sada najvažniji zadatak svakog pojedinca, kako korak po korak ponovo uspostaviti normalne međuljudske odnose. To bi bila “nova normala”, a ne privikavanje za suživot sa korona virusom koji bi od ljudskih naselja stvorilo pustinju, od ljudskog društva beživotnu pustoš.

Rad na osmišljavanje međuljudskih odnosa je najvažniji zadatak svakog pojedinca, posebno nastavnika u školi, lekara, medicinske sestre i svih drugih koji se bave vaspitanjem dece i mladih. Tu ne pomažu respiratori, hlorokini, antivirusni lekovi i vakcine. Tu su najpotrebniji – vreme, ljubav i strpljenje, lekovite reči i uzori, primeri u ponašanju u svakodnevnici.

U Rajcu, 30. septembar 2020. godine
Pripremio: dr Petar Paunović, učitelj zdravlja

Dodaj komentar